Remember together – Fight together

Saturday 31 of October 2026, we want to invite people to come together and commemorate. We invite everybody to contribute with speeches and everything that is wanted to be shared. There will be food, music and an open mic.

Saturday 31st of October – 17:00 – Marielle-Franco-Platz in front of New Yorck (Bethanien)

KYRIAKOS XYMITIRIS ALWAYS PRESENT IN THE STREETS OF FIRE

Two years after our beloved friend and comrade Kyriakos Xymitiris lost his life on the 31st of October 2024 while he was handling explosives, we continue to keep the revolutionary memory of him and all our fallen comrades alive. Since the moment we learned the news that broke a lot of hearts, many people in Europe and other places all around the world organized actions and events defending his presence in the struggles and his political ideas. Also in the city of Berlin, Kyriakos was part of the struggle against gentrification patriarchy, borders, fascism and in solidarity with workers and prisoners.

His determination led him to take another step in the fight for a liberated world. A struggle that unites us all despite our differences. We understand that resistance has not a single way, but thousands that can break the chains of an oppressive system: from direct action to mutual aid, from the self-organization of everyday life, to words that ignite consciousness. Every rebellious gesture contributes to the struggles. Nevertheless, we value the courage of those that in a moment of constant retreat, and seeing the risks that the armed struggle carries with it, want to contribute to the fight by other means. For this reason, we also see the responsibility to defend his last decision. A decision that took his life and left the struggle and so many without this wonderful person, comrade and friend.

In the same way that we commemorate Kyriakos, we want to remember all the fallen comrades that we lost in the past years. Even though they died in different circumstances, their history and participation in the struggles fuel our passion for freedom. Sharing personal and political moments is a part of honoring their memory and ideas. And having them in our mind and heart in every action. Because revolutionary memory is more than remembering the past. It is a way not to forget that the fight continues. What they sowed with love are the seeds of rage that permeate every step we take against this system of misery. A capitalist, racist and patriarchal system that one day will be destroyed. And with the same tears in our eyes, we will celebrate that one day we said “we are right, we will win”.

It is us who must preserve their memory, remember their explosive action and their sharp determination. It is us who must transform common grief into anger and militant organisation. It is us who must give something, for those who gave everything.

Marianna Manoura and Dimitra Zarafeta
October 2025 – Month in Memory of Kyriakos Xymitiris

Gemeinsam Erinnern – Gemeinsam Kämpfen
Gedenken an Kyriakos Xymitiris und alle gefallenen Gefährt*innen

Am Samstag, dem 31. Oktober 2026, möchten wir alle einladen, zusammenzukommen und zu gedenken. Wir laden alle ein, mit Reden und allem, was geteilt werden soll, einen Beitrag zu leisten. Es gibt Essen, Musik und ein Open Mic.

Samstag, 31. Oktober – 17:00 Uhr – Marielle-Franco-Platz vor dem New Yorck (Bethanien)

KYRIAKOS XYMITIRIS – IMMER PRÄSENT IN DEN STRAßEN DES FEUERS

Zwei Jahre, nachdem unser geliebter Freund und Gefährte Kyriakos Xymitiris am 31. Oktober 2024 beim Umgang mit Sprengstoff ums Leben kam, werden wir das revolutionäre Andenken an ihn und alle unsere gefallenen Gefährt*innen weiterhin lebendig halten. Seit dem Moment, als wir die Nachricht erhielten, die so vielen das Herz brach, haben zahlreiche Menschen in Europa und an anderen Orten auf der ganzen Welt Aktionen und Veranstaltungen organisiert, um sein Wirken in den Kämpfen und seine politischen Ideen zu würdigen. Auch in Berlin war Kyriakos Teil des Kampfes gegen Gentrifizierung, Patriarchat, Grenzen und Faschismus sowie in Solidarität mit Arbeiter*innen und Gefangenen.

Seine Entschlossenheit veranlasste ihn, einen weiteren Schritt im Kampf für eine befreite Welt zu gehen. Ein Kampf, der uns alle trotz unserer Unterschiede vereint. Wir verstehen, dass der Widerstand nicht nur einen einzigen Weg kennt, sondern Tausende, die die Ketten eines unterdrückenden Systems sprengen können: von direkter Aktion bis zur gegenseitigen Hilfe, von der Selbstorganisation des Alltags bis hin zu Worten, die das Bewusstsein entzünden. Jede rebellische Geste trägt zu den Kämpfen bei. Dennoch schätzen wir den Mut derer, die in einer Zeit des ständigen Rückzugs und angesichts der Risiken, die der bewaffnete Kampf mit sich bringt, auf andere Weise zum Kampf beitragen wollen. Aus diesem Grund sehen wir auch die Verantwortung, seine letzte Entscheidung zu verteidigen. Eine Entscheidung, die ihn das Leben kostete und den Kampf und so viele Menschen um diesen wunderbaren Menschen, Gefährten und Freund beraubte.

So wie wir Kyriakos gedenken, wollen wir all der gefallenen Gefährt*innen gedenken, die wir in den vergangenen Jahren verloren haben. Auch wenn sie unter unterschiedlichen Umständen starben, beflügeln ihre Geschichte und ihr Wirken in den Kämpfen unsere Leidenschaft für die Freiheit. Das Teilen persönlicher und politischer Momente ist Teil der Ehrung ihres Andenkens und ihrer Ideen. Und sie bei jeder Aktion in unseren Gedanken und Herzen zu tragen. Denn revolutionäres Gedenken ist mehr als nur die Erinnerung an die Vergangenheit. Es ist ein Weg, nicht zu vergessen, dass der Kampf weitergeht. Was sie mit Liebe gesät haben, sind die Samen der Wut, die jeden Schritt durchdringen, den wir gegen dieses System des Elends unternehmen. Ein kapitalistisches, rassistisches und patriarchales System, das eines Tages zerstört werden wird. Und mit denselben Tränen in den Augen werden wir feiern, dass wir eines Tages gesagt haben: „Wir haben Recht, wir werden siegen“.

Es ist an uns, die Erinnerung an sie zu bewahren ihre explosiven Aktionen zu erinnern und ihre feste Entschlossenheit. Es ist an uns, die gemeinsame Trauer zu verwandeln in Wut und militante Organisierung. Es ist an uns, etwas zu geben für die, die alles gegeben haben.

Marianna Manoura and Dimitra Zarafeta
October 2025 – Monat in Erinnerung an Kyriakos Xymitiris

Θυμόμαστε μαζί – Αγωνιζόμαστε μαζί
Συγκέντρωση μνήμης για τον Κυριάκο Ξυμητήρη και όλα τα συντρόφια που έπεσαν στον αγώνα.

Το Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2026, θέλουμε να καλέσουμε τον κόσμο να βρεθούμε μαζί και να τιμήσουμε τη μνήμη τους και όλους/ες να συμβάλουν με ομιλίες και οτιδήποτε άλλο επιθυμούν να μοιραστούν. Θα υπάρχει φαγητό, μουσική και ανοιχτό μικρόφωνο.

Σάββατο 31 Οκτωβρίου – 17:00 – Marielle-Franco-Platz, μπροστά από το NewYorck (Bethanien)

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ – ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Δύο χρόνια μετά τον θάνατο του αγαπημένου μας φίλου και συντρόφου Κυριάκου Ξυμητήρη, που έχασε τη ζωή του στις 31 Οκτωβρίου 2024 ενώ επεξεργαζόταν εκρηκτικά, συνεχίζουμε να κρατάμε ζωντανή την επαναστατική μνήμη του ίδιου και όλων των πεσόντων συντρόφων και συντροφισσών μας. Από τη στιγμή που μάθαμε την είδηση, που ράγισε τόσες καρδιές, πολλοί άνθρωποι στην Ευρώπη αλλά και σε διάφορα μέρη του κόσμου οργάνωσαν δράσεις και εκδηλώσεις υπερασπιζόμενοι/ες την παρουσία του στους αγώνες και τις πολιτικές του ιδέες. Και στην πόλη του Βερολίνου, ο Κυριάκος υπήρξε κομμάτι των αγώνων ενάντια στον εξευγενισμό των γειτονιών (gentrification), την πατριαρχία, τα σύνορα και τον φασισμό, καθώς και των αγώνων αλληλεγγύης προς τους/τις εργαζόμενους/ες και τους/τις κρατούμενους/ες.

Η αποφασιστικότητά του τον οδήγησε να κάνει ένα ακόμη βήμα στον αγώνα για έναν απελευθερωμένο κόσμο. Έναν αγώνα, που μας ενώνει όλους και όλες, παρά τις διαφορές μας. Αντιλαμβανόμαστε ότι η αντίσταση δεν έχει ένα μόνο μονοπάτι αλλά χιλιάδες μονοπάτια που μπορούν να σπάσουν τις αλυσίδες ενός καταπιεστικού συστήματος: από την άμεση δράση μέχρι την αλληλοβοήθεια, από την αυτοοργάνωση της καθημερινής ζωής μέχρι τις λέξεις που αφυπνίζουν συνειδήσεις. Κάθε εξεγερσιακή πράξη συμβάλλει στους αγώνες. Παρόλα αυτά, αναγνωρίζουμε το θάρρος εκείνων, που σε μια περίοδο διαρκούς υποχώρησης και έχοντας επίγνωση των κινδύνων που συνεπάγεται ο ένοπλος αγώνας, επιθυμούν να συμβάλουν στον αγώνα με άλλα μέσα. Για τον λόγο αυτό, θεωρούμε ευθύνη μας να υπερασπιστούμε την τελευταία του απόφαση. Μια απόφαση που του κόστισε τη ζωή και στέρησε από τον αγώνα -αλλά και από τόσους ανθρώπους- έναν υπέροχο άνθρωπο, σύντροφο και φίλο.

Όπως τιμούμε τη μνήμη του Κυριάκου έτσι θέλουμε να θυμηθούμε και όλους τους πεσόντες συντρόφους και συντρόφισσες που χάσαμε τα τελευταία χρόνια. Παρόλο που έχασαν τη ζωή τους υπό διαφορετικές συνθήκες, η ιστορία τους και η συμμετοχή τους στους αγώνες τροφοδοτούν το πάθος μας για την ελευθερία. Το να μοιραζόμαστε προσωπικές και πολιτικές στιγμές αποτελεί μέρος του τρόπου με τον οποίο τιμούμε τη μνήμη και τις ιδέες τους. Όπως και το να τους κρατάμε στην σκέψη και στην καρδιά μας σε κάθε μας δράση. Γιατί η επαναστατική μνήμη είναι κάτι περισσότερο από μια ανάμνηση του παρελθόντος. Είναι ένας τρόπος να μην ξεχνάμε ότι ο αγώνας συνεχίζεται. Όσα εκείνοι/ες έσπειραν με αγάπη είναι οι σπόροι της οργής που διαπερνούν κάθε μας βήμα ενάντια σε αυτό το σύστημα της εξαθλίωσης. Ένα καπιταλιστικό, ρατσιστικό και πατριαρχικό σύστημα που μια μέρα θα καταστραφεί. Και με τα ίδια δάκρυα στα μάτια, θα γιορτάσουμε που κάποτε είπαμε: «Έχουμε δίκιο, θα νικήσουμε».

Είμαστε εμείς λοιπόν, που οφείλουμε να διατηρήσουμε τη μνήμη τους, να θυμόμαστε την εκρηκτική τους δράση και την ακονισμένη αποφασιστηκότητα τους. Είμαστε εμείς που πρέπει να μετατρέψουμε το κοινό πέθνος σε οργή και επιθετική συγκρότηση. Είμαστε εμείς που πρέπει να δώσουμε κάτι γι’αυτους που έδωσαν τα πάντα.

Μαριάννα Μανουρά και Δήμητρα Ζαραφέτα
Οκτώβρης 2025 – Μήνας μνήμης και δράσης